Karayipler'deki St. Barthelemy adasındaki bu tehlikeli havaalanı, sadece 2.133 feet (650 metre) uzunlukta.

Ufak ticari uçaklar ve charter seferleri için kullanılan havaalanına, 20 kişiden fazla yolcusu bulunan uçaklar inemiyor. Havaalanının pisti bir tepenin dibinde bulunuyor ve sonu da dar bir kumsala ulaşıyor.

Kumsaldaki uyan levhaları, turistleri uçaklar İnerken pistin hizasında bulunmamaları konusunda uyarıyor. Ayrıca bu havaalanına herkes inemiyor; bunun için 2 gün yerde eğitim, ardından 5-10 saatlik uçuş eğitimi alıp, özel bir uçuş belgesi almanız gerek.

Princess Juliana Uluslararası Havaalanı, Saint Maarten

Özellikle büyük ve ağır jetlerin inişinde pistin uzunluğu ucu ucuna yetiyor. Bu yüzden uçaklar kumsalların üzerinden çok yakın geçmek zorunda kalıyorlar. Havaalanında şimdiye kadar çok büyük bir kaza yaşanmamış olsa da, uçakların kalkışları öncesinde hem halk, hem de trafik açısmdan sorunlar yaşanıyor. Kalkıştan önce tam gaz verildiğinde, uçakların arkasında kalan yoldaki arabalar ve insanlar savruluyor.

Cebelitank'a gitmek için seçmek zorunda olduğunuz tek bir havaalanı var, o da ne yazık ki Winston Churchill Caddesi'yle kesişiyor.

Cebelitarık'ın en yoğun trafikli yolu olan cadde, aynı tren yollarında olduğu gibi, bir uçak ineceği zaman trafiğe kapatılıyor. İkinci Dünya Savaşı zamanında yapılan pist, 5.341 feet (1.628 metre) uzunlukta. Bölgede düz alan olmadığı için bu şekilde yapılmak zorunda kalan pist, dünyada iniş ve kalkışlarda en zorlanılan pistler arasında yer alıyor.

Bu havaalanını James Bond serisinin ünlü "Tomorrow Never Dies" (Yarın Asla Ölmez) filminden hatırlayabilirsiniz. Pierce Brosnan filmin başında Alpler'e iniş yaparken bu pisti kullanıyordu.

Pek çok kazanın yaşandığı Toncontin Havaalanı, etrafındaki yüksek dağları geçer geçmez hızlıca inilmesi gereken, oldukça kısa ve çok fazla rüzgar alan bir piste sahip.

haber7